Diagnostiek

Taxatiegesprek bij een vermoeden van seksueel misbruik

Het taxatiegesprek is een vorm van diagnostiek bij mogelijke slachtoffers van seksueel misbruik. Doel ervan is verheldering van een vermoeden van een strafbaar feit: seksueel misbruik en het eventueel op gang brengen van benodigde ondersteuning. 

Het taxatiegesprek vindt altijd plaats in het kader van de hulpverlening en is niet bedoeld om vast te stellen of misbruik heeft plaatsgevonden. Waarheidsvinding is de taak van politie en justitie. De manier waarop een taxatiegesprek uitgevoerd wordt, houdt wel rekening met de mogelijkheid dat er nog een traject bij politie of justitie volgt. De betrouwbaarheid van een eventueel latere verklaring van de cliënt wordt door het taxatiegesprek niet in gevaar gebracht.

 

Diagnostiek bij (in)directe signalen van seksueel misbruik

Diagnostiek bij (in)directe signalen van seksueel misbruik heeft als doel de belevingen m.b.t. seksualiteit van de cliënt te verhelderen. Op grond van signalen zal onderzocht worden of sprake is van een mogelijk seksueel trauma of een verstoorde psycho-seksuele ontwikkeling. Daarnaast wordt op basis van de uitkomsten van het diagnostisch onderzoek adviezen gegeven voor behandeling en/of begeleiding. 

De onderzoeker kan nooit vaststellen of misbruik al dan niet heeft plaatsgevonden. Diagnostisch onderzoek vindt altijd plaats in het kader van de hulpverlening en kan niet worden ingezet als waarheidsvinding. Seksueel misbruik is immers een strafbaar feit en geen diagnose. 
Diagnostisch onderzoek bij (in)directe signalen van seksueel misbruik richt zich op de cognitieve ontwikkeling, het sociaal-emotioneel ontwikkelingsniveau en eventuele bijkomende problematiek. De psycho-seksuele ontwikkeling kan namelijk niet worden begrepen zonder zicht te hebben op het overig functioneren van de persoon. Vervolgens kan worden bepaald of sprake is van psycho-seksueel trauma.

 

Diagnostiek bij seksueel grensoverschrijdend gedrag

Diagnostisch onderzoek bij seksueel grensoverschrijdend gedrag tracht de vraag te beantwoorden waarom de cliënt in deze situatie(s) tot seksuele grensoverschrijdingen is overgegaan. Daarnaast wordt op basis van de uitkomsten van het diagnostisch onderzoek adviezen gegeven voor behandeling en/of begeleiding.

Middels diagnostisch onderzoek kan het type plegerschap, de (on)mogelijkheden tot interne controle op seksuele opwinding worden beschreven. Het diagnostisch onderzoek brengt alle ontwikkelingsgebieden in kaart: de cognitieve ontwikkeling, de emotionele ontwikkeling, de sociale ontwikkeling en de fysieke ontwikkeling. Zeer belangrijk is het om de morele ontwikkeling, voortkomend uit de emotionele en cognitieve ontwikkeling, te beschrijven. Hiernaast wordt gekeken naar bijkomende ontwikkelings- en/of psychiatrische problematiek, die mogelijk van invloed zijn op het probleemgedrag.

 

Diagnostiek naar de psycho-seksuele ontwikkeling

Wanneer sprake is van onbegrepen seksueel gedrag kan er behoefte zijn om de psycho- seksuele ontwikkeling van een cliënt middels diagnostisch onderzoek in kaart te brengen. Meer inzicht hierin kan nodig zijn om de seksuele opvoeding en begeleiding beter af te stemmen op de cliënt. 

De psychoseksuele ontwikkeling maakt deel uit van de totale persoon en zijn functioneren op verschillende ontwikkelingsgebieden. Daarom is brede beeldvorming (cognitief, sociaal-emotioneel niveau van functioneren en bijkomende problematiek) van belang om de psychoseksuele ontwikkeling goed te kunnen begrijpen. Diagnostisch onderzoek richt zich dan ook op al deze aspecten.